ما از ادعاى خود صرف‌نظر كرده ، فرض مىكنيم كه محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم فردى « امى » نبوده و او اين معارف و علوم ، تاريخ و قصص را از طريق درس خواندن به دست آورده است ولى آيا نتيجهء اين ادعا جز اين است كه او علوم و فنون خود را از دانشمندان معاصر خود كه در ميان آنها پرورش يافته ، فرا گرفته است ؟ اكنون برگرديم و ببينيم كه او در ميان چه ملتى بزرگ شده و در چه عصرى مىزيسته است ؟ و معاصران وى چه پايه‌اى از دانش داشته‌اند ؟ محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم در ميان دو گروه مختلف بزرگ شده و نشو و نما پيدا كرده است اين دو گروه عبارتند از : گروه بت‌پرست كه در دريايى از اوهام و خرافات فرو رفته بودند ، و گروه اهل كتاب كه معارف و احكام و تاريخ اقوام گذشته را از « عهدين « 1 » » كه آنها را وحى آسمانى

--> ( 1 ) . كتاب‌هاى عهد عتيق و عهد جديد را « عهدين » مىگويند . كتاب‌هاى عهد عتيق عبارتند از : الف : تورات كه مجموعه‌اى است از پنج سفر ( كتاب ) به نام‌هاى : سفر تكوين ، سفر خروج ، سفر احبار لاويان ، سفر عدد ، سفر تثنيه . ب : مكتوبات مورخان و آن مشتمل بر دوازده كتاب است : 1 . كتاب يشوع ، 2 . كتاب قضات بنى اسرائيل ، 3 . كتاب راعوت ، 4 . كتاب اول سموئيل ، 5 . كتاب دوم سموئيل ، 6 . كتاب اول پادشاهان ، 7 . كتاب دوم پادشاهان ، 8 . كتاب اوّل تواريخ ايام ، 9 . كتاب دوم تواريخ ايام ، 10 . كتاب عزراء ، 11 . كتاب نحمياء ، 12 . سفر طوبياء ، 13 . سفر يهوديت ، 14 . كتاب استير ، 15 . كتاب اول مكابين ، 16 .